تاریخچه پینت بال

 


اوايل دهه 1970، وزارت كشاورزي آمريكا ماشينهايي بکار می گرفت که مجهز به پمپي متصل به فشار گاز بود و گلوله های حاوی مواد رنگی را به مسافت هاي دلخواه پرتاب مي كرد و با اين وسيله، درخت هايي كه بايد قطع يا هرس مي شدند...

کشور عزیز ما ایران، از نظر وسعت شانزدهمین کشور، از نظر جمعیت پانزدهمین کشور و از نظر میانگین سنی جمعیت، یکی از جوان ترین کشورهای جهان است که حدود نیمی از جمعیت آن زیر 25 سال هستند. این جمعیت جوان با توانایی بالقوه واستعداد بالا، انگیزۀ فراوانی برای ورزش و ارتقاء سلامتی و شادابی دارند.

   اهمیت به ورزش و تربیت قوای جسمانی و بسترسازی علمی و عملی برای حفظ و ارتقای سلامت جسمی و روانی جامعه، یکی از مهم ترین شاخصه های رشد و توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است. ‏کشور ما در بسیاری از رشته های ورزشی در جهان، حرفی برای گفتن داشته و در بسیاری رشته ها نیز در قله های افتخار آسیا ایستاده است. در سال های اخیر،گام هایی برای حرفه ای شدن ورزش برداشته شده و مسئولین برای همگانی شدن، حرفه ای شدن و به قهرمانی رسیدن رشته های ورزشی در تلاش هستند.

   ورزش، به شکل فردی یا گروهی، یکی از عوامل مؤثر در سلامت و بهداشت روان نوجوانان و جوانان است. البته در هر یک از رشته های ورزشی، تجهیزات مورد نیاز برای انجام تمرین ها، ظرفیت مکان، آمادگی لازم، علایق و استعداد جوانان متفاوت است. از همه مهم تر، منابع مالی لازم در هر یک از رشته های ورزشی است، که جای بررسی و مطالعه دارد. اگر مسئولین محترم بستر مناسب برای تأمین فضای ورزشی را فراهم کنند، زمینۀ رشد و شکوفایی جوانان،که مهم ترین سرمایۀ انسانی جامعه هستند، آماده تر می شود.

   ایجاد امکانات مورد نیاز، مستلزم صرف وقت و منابع مالی است و اثربخشی آن در ارتقاء روحیه جوانان و سلامت جامعه به حدی است که می توان این کار را به عنوان یک سرمایه گذاری اجتماعی مناسب به حساب آورد و با اطمینان و قاطعیت، فضا، امکانات و اعتبارات مورد نیاز را در اختیار قرار داد .

در این راستا باشگاه پینت بال شهاب در اسفند ماه 1388 با سرمایه گذاری بخش خصوصی از سازمان تربیت بدنی مجوز فعالیت دریافت نمود و در خرداد ماه 1389 به بهره برداری رسید. هدف موسسین و مسئولین این باشگاه توسعه ورزش خصوصاً ورزش مهیج و جذاب پینت بال ( Paintball ) بوده است.

نام اين ورزش از دو كلمه Paint (رنگ) و Ball (توپ)، تشكيل شده است. در جريان این ورزش، علاوه بر اينكه به مهارت های خاص حركتی مانند: “سرعت در دویدن، حركات دست و واكنش سريع” نياز است، قابليت های ذهنی متعددی نيز به کار گرفته می شوند كه مهمترين آنها: “دقت در نشانه گیری، سرعت در تصميم گیری و توانایی حلّ مسأله” هستند. همه چيز در پينت بال ( Paintball ) در لحظه صورت مي گيرد. هركس سريع تر و دقيق تر باشد موفق تر است.

   در نوع رسمی هر تيم از 3 تا 7 نفر تشكيل شده است كه هر بازيكن يک نشانه رو (تفنگ ويژه پينت بال)، ماسک ايمنی و تعدادی توپ رنگي (پينت بال ( Paintball )) دارد. نوع متداول این توپ ها داراي قطری حدود 17.2 میلیمتر هستند و يک پوسته ژلاتينی دارند که بر اثر برخورد با بدن بازيكنان يا موانع شکسته شده و رنگ داخل آن، موضع محل برخورد را رنگي مي كند. اين توپ ها بوسيله نيروی هوای فشرده نشانه رو با سرعتی حدود 100 متر در ثانیه پرتاب مي شوند. همچنین رنگ داخل اين توپ ها خوراكی، محلول در آب و دارای همه رنگ به جز قرمز است.

اوايل دهه 1970، وزارت كشاورزي آمريكا ماشينهايي بکار می گرفت که مجهز به پمپي متصل به فشار گاز بود و گلوله های حاوی مواد رنگی را به مسافت هاي دلخواه پرتاب مي كرد و با اين وسيله، درخت هايي كه بايد قطع يا هرس مي شدند را علامتگذاري مي كردند. بدین رو، می توان تولد ورزش پینت بال ( Paintball ) را به شکل امروزی مدیون کشاورزان و جنگلبانان و دستگاه مخصوص نشانه گذاری درختان به نام پینت مارکر (یا پینت گان) دانست. ايده تبديل اين کار به يك بازي، از آن زمان آغاز شد.

   تكميل نشانه روهاي قابل حمل و تكنولوژي ساخت آنها تا اوايل دهه 1980 طول كشيد. تا آن زمان، نشانه روها از نوع شات گان و رنگ گلوله هاي مصرفي در آن از نوع رنگ معمولي بودند.در سال 1981، اولين بازي به طور رسمي با 12 بازيكن مسلح به نشانه روهاي بادي با هدف تسخير پرچم، شروع گردید و به شكل امروزي پايه گذاري شد.

   به گفته صاحبنظران صنعت پينت بال ( Paintball )، اين ورزش اخيراً در جهان به عنوان چهارمين ورزش پر تحرک محسوب شده و حتی از اسنوبورد نيز جلو زده است. آمار زیر بیانگر میزان استقبال عمومی است:

   تنها در آمريکای شمالی تعداد 1400 زمين پينت بال ( Paintball ) وجود دارد و تيمهای فعال آن حدود 7600 تيم میباشد. تعداد 325 ليگ مسابقه نيز در آنجا وجود دارد. هم اکنون ورزش پینت بال ( Paintball ) در بیش از 140 کشور جهان انجام میشود و تقریباً 16 میلیون ورزشکار به این رشته ورزشی مشغول هستند. 175 دانشگاه بزرگ دنیا مجهز به زمین پینت بال ( Paintball ) می باشند. تقريباًدر كليه كشورهاي اروپايي، چه غربي (بخصوص فرانسه و انگلستان)و چه شرقي و همچنین روسيه؛ فدراسيون پينت بال ( Paintball ) تأسيس شده و در آنها ليگ و مسابقات منظّم داير است. درآمريكاي شمالي بالغ بر هفت ميليون نفر بطور منظم و پيوسته پينت بال ( Paintball ) بازي ميكنند و مهمترين ليگها و حتي تورنمنتهاي جهاني را برگزار ميکنند.

   در آمريكاي جنوبي، كشورهاي برزيل، شيلي،آرژانتين، ونزوئلا و ...؛ پينت بال ( Paintball ) را به صورت جدّی دنبال ميکنند. دو كشور اول، فدراسيون مستقل دارند و در باقي کشورها این رشته تحت نظر فدراسيون ورزشهاي همگاني بوده، ولي همگي داراي تيمها و ليگهاي معتبر هستند.

   در قاره آفريقا، كشور آفريقاي جنوبي پيشگام اين ورزش است.

   در قاره كهن آسيا؛ كشورهاي چين، كره جنوبي و ژاپن زودتر از سايرين به این ورزش پرداخته اند و در طي دو سال اخير با برگزاري مسابقات آسيايي در كشورهاي مالزي، تايوان و تايلند، مقدمات تشكيل اتحاديه پينت بال ( Paintball ) آسيا نيز فراهم شده است. در همسايگي كشور ما ايران، پينت بال ( Paintball )در تركيه و امارات متحدۀ عربی در حال گسترش است.

ورزش پينت بال از سال 1382 زير نظر فدراسيون ورزشهاي همگاني، فعاليت خود را آغاز نمود. با احداث باشگاه پينت بال توچال در سال 1384 (به عنوان اولين زمين مسابقاتي در ايران) بهترين شرايط فراهم شد تا تيمهاي كشورمان وارد رقابتهاي آسيايي شوند و در طي سه دوره حضور، به ترتيب با كسب مقامهاي سوم، اول و اول، در نهايت قهرمان سال 2006 آسيا شوند.

   با توجه به پيشرفت هاي حاصله در اين مدت كوتاه، توجه علاقمندان زيادي به اين ورزش جلب شده است. در حال حاضر حدوداً 35 باشگاه فعال در ایران وجود دارد.